هوش مصنوعی:
این متن به انتقاد از رفتارهای شهوانی و مادیگرایانه میپردازد و نشان میدهد که چگونه انسان برای لذتهای زودگذر، جان خود را به خطر میاندازد. همچنین، به ناپایداری و پوچی این لذتها اشاره میکند و از خواننده میخواهد تا با نگاهی عمیقتر به زندگی بنگرد و به دنبال حقیقت و نور باشد.
رده سنی:
18+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند شهوت و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا دشوار باشد.
غزل ۱۰۷۹ - بهر شهوت جان خود را میدهی همچون ستور
بَهرِ شَهوتْ جانِ خود را میدَهی همچون سُتور
وَزْ برایِ جانِ خود کَهْ میدَهی وان گَهْ به زور ۱
میسِتانی از خَسان تا وادَهی دَهْ چارده
در هَوایِ شاهِدیّ و لُقمهیی ای بیحُضور ۲
آن سَبَدکَش میکَشَد آن لُقمهها را تون به تون
میدَوانَد مُرده کَش مَر شاهِدَت را گور گور ۳
لُقْمهاَت مُردار آمد شاهِدَت هم مُردهیی
در میانِ این دو مُرده چون نمیباشی نَفور؟ ۴
چَشمِ آخُر را بِبَند و چَشمِ آخِر بَرگُشا
آخِرِ هر چیز بِنْگَر تا بگیرد چَشمْ نور ۵
وَزْ برایِ جانِ خود کَهْ میدَهی وان گَهْ به زور ۱
میسِتانی از خَسان تا وادَهی دَهْ چارده
در هَوایِ شاهِدیّ و لُقمهیی ای بیحُضور ۲
آن سَبَدکَش میکَشَد آن لُقمهها را تون به تون
میدَوانَد مُرده کَش مَر شاهِدَت را گور گور ۳
لُقْمهاَت مُردار آمد شاهِدَت هم مُردهیی
در میانِ این دو مُرده چون نمیباشی نَفور؟ ۴
چَشمِ آخُر را بِبَند و چَشمِ آخِر بَرگُشا
آخِرِ هر چیز بِنْگَر تا بگیرد چَشمْ نور ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۷۸ - شادییی کان از جهان اندر دلت آید مخر
گوهر بعدی:غزل ۱۰۸۰ - ساقیا هستند خلقان از می ما دور دور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
