هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از ساقی می‌خواهد باده‌ای بیاورد که غم را از دل بزداید و عشق و مستی را به ارمغان آورد. شاعر از ساقی می‌خواهد که باده‌ای بیاورد که از دل جوشیده باشد و همه را به سوی گلزار و شادی هدایت کند. همچنین، شاعر از شمس تبریز می‌خواهد که دولت را بپذیرد و اندک و بسیار را بیاورد.
رده سنی: 18+ این متن شامل مفاهیم عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۱۱۰۸ - ساقیا باده چون نار بیار

ساقیا باده چون نار بیار
دَفْعِ غم را تو زِ اَسْرار بیار ۱

باده‌یی را که زِ دل می‌جوشَد
زود ای ساقیِ دِلْدار بیار ۲

کافِرِ عشق بیا باده بِبین
نیست شو در می و اِقْرار بیار ۳

ساقیا دستِ همه مَستان گیر
همچُنان جانِبِ گُلْزار بیار ۴

پیشِ این شاهِدِ ما خوبان را
گَردنِ بسته زِ بُلْغار بیار ۵

مومنان را همه عُریان کردی
گِروی نیز زِ کُفّار بیار ۶

شَمسِ تبریز بگو دولت را
بِپَذیر اندک و بسیار بیار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۰۷ - در چمن آیید و بربندید دید
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۹ - ساقیا باده گلرنگ بیار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.