غزل ۷۴ - بدل و بجان زد آتش سبحات حسن و زیبت

بدل و بجان زد آتش سبحات حسن و زیبت
بجهان فکند شوری حرکات دلفریبت ۱

دل عالمی زجا شد زتجلی جمالت
دو جهان بهم برآمد زکرشمهٔ غریبت ۲

تو گل کدام باغی چه شود دهی سراغی
که برم بدیده و سر نه بدامن بجیبت ۳

گل گلشن وفائی همه مهری و وفائی
چه شود که گوش داری بفغان عندلیبت ۴

بنشین دمی به پیشم برهان دمی زخویشم
بحلاوت خطانت بملاحت عتیبت ۵

بنشین دمی و بنشان غمی از دل پریشان
بنوید لطف و احسان که بمردم از تهیبت ۶

بنشین دمی و برخیز بزن آتشی و بکریز
بکجا روی که من دست ندارم از رکیبت ۷

دل من نمی شکیبد زجمال دوست زاهد
تو که طالب بهشتی تو و وعده و شکیبت ۸

من و رو برو و نقدا تو و انتظار فردا
من و صحبت حبیبم تو و نسیه و نصیبت ۹

بدر تو فیض آمد بامید آنکه یابد
زعطای بیشمارت زنوال بی حسیبت ۱۰