غزل ۱۴۶ - نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوست

نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوست
نیست ما را مائی اگر مائی هست اوست اوست ۱

هر چه در عالم بود او راست مغز و پوستی
مغز او معلای او و صورت او پوست پوست ۲

صورت ار چه شد هویدا لیک سرتا پا قفاست
معنی ار چه شد نهان لیکن سراسر روست روست ۳

معنی هر چیز تسبیح خدا و حمد او
صورت او پرده او سر معنی اوست اوست ۴

با زبان فطرت اصلی است تسبیح همه
نیست تکلیفی برایشان طبعشانرا خوست خوست ۵

عارفانند اهل معنی مغز می بینند مغز
جاهلانند اهل صورت ناظران پوست پوست ۶

من نیم از عارفان و نیستم از جاهلان
ازکف بحر معانی روزی من جوست جوست ۷

چون ندارم ره بدریا کرده ام با جوی خوی
چون ندارم ره بمجلس مسکن من کوست کوست ۸

فیض را دیدم بگلزار حقیقت در طواف
گفتمش دریافتی گفتا نصیب بوست بوست ۹