غزل ۱۹۸ - جز تنعم بغم یار عبث بود عبث

جز تنعم بغم یار عبث بود عبث
هر چه کردیم جز این کار عبث بود عبث ۱

هر چه جز مصحف آن روی غلط بود غلط
جز حدیث لب دلدار عبث بود عبث ۲

پی به منزلگه مقصود نبردیم آخر
قطع این وادی خونخوار عبث بود عبث ۳

اشگ خونین بنگاهی بخریدند از ما
کوشش چشم گهر بار عبث بود عبث ۴

هر چه بردیم زکردار هبا بود هبا
هر چه بستیم زگفتار عبث بود عبث ۵

جنگ با نفس خطا پیشهٔ خود می بایست
با کسان اینهمه پیکار عبث بود عبث ۶

خویش را کاش در اول بخدا می بستم
از خودی این همه آزار عبث بود عبث ۷

هر چه گفتیم و شنیدیم خطا بود خطا
غیر حرف دل و دلدار عبث بود عبث ۸

جز دل سوخته و جان برافروخته فیض
هر چه بردیم بدان یار عبث بود عبث ۹