هوش مصنوعی: این شعر از ناهنجاری‌ها و انحرافات اخلاقی و رفتاری در جامعه انتقاد می‌کند. شاعر از دل‌های کج، سخنان نادرست، و رفتارهای ناپسند افراد گله می‌کند و تأثیر این نادرستی‌ها را بر جامعه شرح می‌دهد. او همچنین به رهبران و پیروان ناصالح اشاره می‌کند و از نبود راستی و درستی در جامعه اظهار ناراحتی می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، موضوعات مطرح‌شده مانند فساد اخلاقی و اجتماعی نیاز به درک بالاتری از مسائل انسانی و جامعه‌شناسی دارد.

غزل ۲۰۴ - در تنم دل خون شد از دلهای کج

در تنم دل خون شد از دلهای کج
سینه ام بریان شد از آرای کج ۱

میکند هر لحظه چندین فتنه راست
این فسون دیو در دلهای کج ۲

از زبان این ، سخن در گوش آن
میرود چون کفش کج در پای کج ۳

در بدن از دل سرایت می کند
قوم کج دلراست سرتاپای کج ۴

چشمشان کج گوششان کج کج زبان
فعلشان کج قولشان کج رای کج ۵

کج برآید بر زبان و چشم و گوش
چون بود در سینها دلهای کج ۶

پیشوا چون کج بود پیرو کج است
کج سرانرا نیست جز دمهای کج ۷

سوختم تاچند بینم زین خران
انتصاب قامت دلهای کج ۸

از کجیهای کجان افلاک راست
کجروی آئین و سر تا پای کج ۹

راستی خواهی نیارم دید فیض
بیش ازین دلهای کج آرای کج ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۳ - عشق بری پیکران می نپذیرد علاج
گوهر بعدی:غزل ۲۰۵ - این جهان بی بقا هیچست هیچ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.