غزل ۲۲۱ - داد از غم عشقت ای صنم داد

داد از غم عشقت ای صنم داد
فریاد ز تو هزار فریاد ۱

بیمارت را نمی‌کنی به
غمناکت را نمیکنی شاد ۲

بر نالهٔ من نمی‌کنی رحم
وز روز جزا نمیکنی یاد ۳

داد از تو کجا برم که جز تو
کس نتواند داد من داد ۴

من در غم تو تو لا ابالی
انی فی داد و انت فی واد ۵

یکباره بیا بریو خونم
از من تسلیم و از تو بی داد ۶

تا کی دل فیض ای ستمگر
در بند غم تو و تو آزاد ۷