هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر تسلیم و رضا در برابر تقدیر و عشق الهی است. شاعر از پذیرش هر آنچه پیش میآید سخن میگوید، حتی اگر با درد و رنج همراه باشد. او از عشق و فداکاری در راه معشوق، گذر از دنیای مادی و رسیدن به حقیقت، و پذیرش خطرات راه عرفان میگوید. همچنین، به گریه و زاری بیپاسخ و فروتنی در برابر خداوند اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و فداکاری نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
غزل ۲۲۲ - ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد
ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد
سری ز پوست بر آریم هرچه بادا باد ۱
اگر چه تخم محبت بلا ببار آرد
ببوم سینه بکاریم هرچه بادا باد ۲
گذر کنیم ز جان و جهان بدوست رسیم
ز پوست مغز بر آریم هرچه بادا باد ۳
رهی که دیدهوران پر خطر نشان دادند
بدیده ما بسپاریم هرچه بادا باد ۴
اگر چه گریهٔ ما را نمیخرند بهیچ
ز دیده اشک بباریم هرچه بادا باد ۵
اگر چه قابل عزت نهایم از ره عجز
بر آستانش بزاریم هرچه بادا باد ۶
بقصد دشمن پنهان خویشتن دستی
ز آستین بدر آریم هرچه بادا باد ۷
کنیم محو ز خود نقش خود نگار نگار
بلوح سینه نگاریم هرچه بادا باد ۸
چو فیض بر سر خاک اوفتیم پیش از مرگ
عزای خویش بداریم هرچه بادا باد ۹
سری ز پوست بر آریم هرچه بادا باد ۱
اگر چه تخم محبت بلا ببار آرد
ببوم سینه بکاریم هرچه بادا باد ۲
گذر کنیم ز جان و جهان بدوست رسیم
ز پوست مغز بر آریم هرچه بادا باد ۳
رهی که دیدهوران پر خطر نشان دادند
بدیده ما بسپاریم هرچه بادا باد ۴
اگر چه گریهٔ ما را نمیخرند بهیچ
ز دیده اشک بباریم هرچه بادا باد ۵
اگر چه قابل عزت نهایم از ره عجز
بر آستانش بزاریم هرچه بادا باد ۶
بقصد دشمن پنهان خویشتن دستی
ز آستین بدر آریم هرچه بادا باد ۷
کنیم محو ز خود نقش خود نگار نگار
بلوح سینه نگاریم هرچه بادا باد ۸
چو فیض بر سر خاک اوفتیم پیش از مرگ
عزای خویش بداریم هرچه بادا باد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۵۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۱ - داد از غم عشقت ای صنم داد
گوهر بعدی:غزل ۲۲۳ - تن در بلای عشق دهم هر چه باد باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
