غزل ۱۱۵۵ - از آن مقام که نبود گشاد زود گذر

از آن مَقام که نَبْوَد گُشاد زود گُذَر
بُرو به سوی خریدارِ خویش هَمچون زَر ۱

درخت اگر مُتِحَرِّک شُدی زِ جایْ به جا
نه رَنجِ اَرّه کَشیدی نه زَخْم‌های تَبَر ۲

زمانْ چو حاکِمِ توست و مَکانْ چو مَعْبَرِ تو
مَکانِ نیکْ گُزین و زمانْ نِکو بِنْگَر ۳

چُنان شَوی که مکان و زمان و اَهلِ زمان
دِگَر نَتانَد کردن به فِعْل در تو اَثَر ۴

تو تیره گردی از شبْ چو آینه‌یْ گَردون
نه زَردْرویِ خَزان گَردی از هوا چو شَجَر ۵