غزل ۴۴۵ - فروغ نور جمال تو در دل بیدار

فروغ نور جمال تو در دل بیدار
ز دود ز آینه کون ظلمت اغیار ۱

بسوخت غیر سراسر در آتش غیرت
منادی لمن الملک واحد قهار ۲

چو سیل قهر جلال احد هجوم آرد
چه چاره جز که بجولان او رود اغیار ۳

بساحت جبروتش کجا رسد اوهام
چو عقل را ملکوتش ببسته راه گذار ۴

شروق نور ازل شد چو در دلی تابان
ز اهل دل برباید بصیرت و ابصار ۵

چه‌سان توان بجمالی نظر توان افکند
که صف کشیده پی دور باش او انوار ۶

کند طلوع چه خورشید ما حی الاعیان
چه جای نور سنا برق بذهب الابصار ۷

چه دست باز شود عز فرد بی‌پایان
کجا بماند از اغیار در جهان آثار ۸

ثنای او مشنو فیض خرز گفتهٔ او
که نیست درد و جهان غیر ذات او دیار ۹