غزل ۴۸۳ - یار آمد یار پیش دویدش

یار آمد یار پیش دویدش
هم دل و هم جان پیش کشیدش ۱

هرچه بخواهد بنزد وی آرید
هر چه بگوید سر بنهیدش ۲

دل خود که بود جان خود که بود
محو شویدش محو شویدش ۳

غیری ابدی هستی فروشد
بخنجر لا سر ببریدش ۴

غیر که باشد سوی چه باشد
هی بکشیدش هی بکشیدش ۵

عشق دوست را چه حلاوتست
الصّلا یاران هی بچشیدش ۶

خامی ار گوید عشق چه باشد
آتش بزنید خوش به پزیدش ۷

محتسبی اگر گرانی کند
رطل گرانی پیش نهیدش ۸

عشق فیض را گردید میهمان
از دل و از جان خوان بکشیدش ۹