هوش مصنوعی: این متن به بیان بی‌ثباتی و بی‌ارزشی دنیا و تلاش‌های بیهوده انسان برای جمع‌آوری مال و مقام می‌پردازد. شاعر از غفلت مردم از مرگ و عاقبت‌اندیشی انتقاد می‌کند و بر بی‌فایده بودن دل‌بستن به زینت‌های دنیوی تأکید دارد. همچنین، او عاقلان را به تفکر در کارهای آخرت و دوری از رسوم بی‌ثمر تشویق می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، نقدهای اجتماعی و اخلاقی مطرح‌شده ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین و نامفهوم باشد.

غزل ۵۰۵ - اهل دنیا را ز جان کندن چه حظ

اهل دنیا را ز جان کندن چه حظ
از عنای جان و برنج تن چه حظ ۱

مرگ را نشناختن تا وقت مرگ
غافلان را از چنین مردن چه حظ ۲

سعی کردن بهر دنیا روز و شب
ناگهانی مردن و ماندن چه حظ ۳

خواجه را از جمع کردنها چسود
تخم حسرت در جهان کشتن چه حظ ۴

عاقلانرا از مراعات رسوم
جز مشقتهای جان و تن چه حظ ۵

اهل عزت را ز عزوّ سروری
جز مراعات گران کردن چه حظ ۶

کار عقبا را پس افکندن چه سود
فوت کردن وقت تا رفتن چه حظ ۷

زینت دنیا ندارد چون بقا
عاقلانرا دل در آن بستن چه حظ ۸

فیض را زین پندهای بیهده
گفتن و بنوشتن و خواندن چه حظ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۰۴ - روی دل سوی هوا کردم غلط
گوهر بعدی:غزل ۵۰۶ - بی دلانرا از نکو رویان چه حظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.