هوش مصنوعی: شاعر در این متن از اشتباهات و گمراهی‌های خود در زندگی صحبت می‌کند. او به این موضوع اشاره دارد که به جای پیروی از عقل و راه درست، به دنبال هوای نفس و گمان‌های بی‌اساس رفته و در نتیجه بارها مسیر اشتباه را پیموده است. او افسوس می‌خورد که چرا چشم عقل خود را بسته و به جای راهنمایی‌های درست، گمراه شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گمراهی و پشیمانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۵۰۴ - روی دل سوی هوا کردم غلط

روی دل سوی هوا کردم غلط
جاده در راه خدا کردم غلط ۱

چشم عقلم بود و بستم کاشگی
کور بودم از عما کردم غلط ۲

یا گمان بردم هوا هم رهبریست
رهزنی را رهنما کردم غلط ۳

دل نمیبایست بستن در هوا
دل چو بستم در هوا کردم غلط ۴

کاشکی یکبار بودی یا دو بار
اندرین ره بارها کردم غلط ۵

کاشکی یک یا دو جا بودی غلط
گام و گام و جابجا کردم غلط ۶

هیچ کس با من نمیگوید درست
کز کجا این راه را کردم غلط ۷

ای عزیزان روز روشن راه راست
چشم بینا از کجا کردم غلط ۸

بست چشم عقل را دست هوا
فیض را از هوا کردم غلط ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۰۳ - حرف بیگانگی یار غلط بود غلط
گوهر بعدی:غزل ۵۰۵ - اهل دنیا را ز جان کندن چه حظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.