هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دردهای ناشی از آن سخن میگوید. او از حال دل خود و تأثیر عشق بر روح و جسمش مینالد و از معشوق طلب یاری و توجه میکند. عشق در این شعر به عنوان عاملی که باعث درد و رنج شده، اما در عین حال مایه شور و شیدایی است، توصیف میشود.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
غزل ۱۱۶۸ - جان خراباتی و عمر بهار
جانِ خَراباتی و عُمرِ بهار
هین که بِشُد عُمْر چُنین هوشیار ۱
جان و جهان جانِ مرا دست گیر
چَشمِ جهان حَرفِ مرا گوش دار ۲
صورتِ دل آمد و پیشَم نِشَست
بسته سَر و خَسته و بیماروار ۳
دستِ مرا بر سَرِ خود مینَهاد
کِی به غَمِ دوست مرا دست یار ۴
دَردِ سَرَم نیست زِ صَفْرا و تَب
از میِ عشق است سَرَم پُرخُمار ۵
این همه شیوهست مُرادَش تویی
ای شِکَرت کرده دِلَم را شکار ۶
جانِ من از ناله چو طُنْبور شُد
حالِ دِلَم بِشْنو از آوازِ تار ۷
هین که بِشُد عُمْر چُنین هوشیار ۱
جان و جهان جانِ مرا دست گیر
چَشمِ جهان حَرفِ مرا گوش دار ۲
صورتِ دل آمد و پیشَم نِشَست
بسته سَر و خَسته و بیماروار ۳
دستِ مرا بر سَرِ خود مینَهاد
کِی به غَمِ دوست مرا دست یار ۴
دَردِ سَرَم نیست زِ صَفْرا و تَب
از میِ عشق است سَرَم پُرخُمار ۵
این همه شیوهست مُرادَش تویی
ای شِکَرت کرده دِلَم را شکار ۶
جانِ من از ناله چو طُنْبور شُد
حالِ دِلَم بِشْنو از آوازِ تار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۶۷ - مست توام نزمی و نز کوکنار
گوهر بعدی:غزل ۱۱۶۹ - هست کسی صافی و زیبانظر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
