غزل ۵۸۳ - کبیره‌ایست که خود را گمان کنم هستم

کبیره‌ایست که خود را گمان کنم هستم
گناه دیگر آن کز می خودی مستم ۱

گناه خویش خودم دوزخ خودم هم خود
اگر ز خویش برستم ز هول پل رستم ۲

بروی من ز سوی حق گشود چندین در
ز سوی خویش دری چون بر وی خود بستم ۳

ز خود اگر فکنم خویش را رسم بخدا
بوصل او نرسم تا بخویش یا بستم ۴

بود بد دو جهان جمله در من و از من
ز هر بدی برهم گر ز خویشتن رستم ۵

مگیر تو بر من مسکین اگر بدی کردم
که تو کریمی و من از خرد تهی دستم ۶

اگرچه مستم با هوشیار همراهم
که گر ز پای درآیم بگیرد او دستم ۷

شکار معرفت خویش را فکندم دام
برون نیامد ازین بحر جز تهی دستم ۸

بپای مردی عشق ار شکست خویش دهم
چو فیض در صف مردان حق ز بر دستم ۹