غزل ۶۱۸ - قلم گرفتم و گفتم مگر دعا بنویسم

قلم گرفتم و گفتم مگر دعا بنویسم
دعا بیار جفا کار بیوفا بنویسم ۱

شکایتی بلب آمد ز جورهای تو گفتم
بهیچ نامه نگنجی ترا کجا بنویسم ۲

دعا و شکوه بهم در نزاع و من متحیر
کدام را ننویسم کدام را بنویسم ۳

خدای داند و بس جز خدا کسی نه بداند
که گر سر گله را وا کنم چها بنویسم ۴

اگر سر گله را واکنم وفا ننماید
مداد بحر و بیاض زمین کجا بنویسم ۵

نه بحر ماند و نه بر نه خشک ماند و نه تر
اگر شکایت دلبر بمدعا بنویسم ۶

همان بهست که خاموش گردم از گله چون فیض
ز مدعا نزنم دم همین دعا بنویسم ۷