غزل ۶۲۰ - من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم

من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم
جدا شوم ز تو در معرض فنا باشم ۱

بغیر سایهٔ لطف تو جای دیگر هست
جدا اگر ز تو باشم بگو کجا باشم ۲

خدایرا مپسند ای تو زندگانی من
که یکنفس بفراق تو مبتلا باشم ۳

جدا ز تو زیم ارمن تنی بوم بیجان
و گر بیاد تو میرم ابوالبقا باشم ۴

برای تو زیم و در ره تو میمیرم
ترا نباشم اگر من بگو کرا باشم ۵

بآسمان برسم گر ترا زمین گردم
سر شهانم اگر من ترا گدا باشم ۶

ترا نه بیند اگر چشم من چکار آید
فدای تو نشوم در جهان چرا باشم ۷

اگر ندای تعال تو نشنود گوشم
بدوش حامل گوش چنین چرا باشم ۸

چو پای من نرود در ره تو گو بشکن
ترا چه نیست چه در بند دست و پا باشم ۹

خموش فیض که هر بد که بر سرم آید
بود سزای من و من سزای آن باشم ۱۰