غزل ۷۰۳ - وقت آنست که جوینده اسرار شویم

وقت آنست که جوینده اسرار شویم
بگذاریم تن کار و دل کار شویم ۱

روح را پاک بر آریم ز آلایش تن
پیشتر ز آنکه اجل آید و مردار شویم ۲

چند ما را طلبد یار و تغافل ورزیم
بعد ازین از دل و جان ماش طلبکار شویم ۳

عشق را کاش بدانیم کدامست دکان
تا دو صد جان بکف آریم و خریدار شویم ۴

جای آن دارد اگر صد دل و صد جان بدهیم
قابل مرحمت یک نظر یار شویم ۵

گره دل نگشاید بسر انگشت خرد
کار عشقست بیا از پی این کار شویم ۶

علم و تفوی و عبادت همه مستی آرد
جرعهٔ کو ز می عشق که هشیار شویم ۷

افسر عشق پی زیور جان دست آریم
تا یکی در پی آرایش دستار شویم ۸

آتش عشق درین پردهٔ ناموس زنیم
هرچه هستیم بر خلق نمودار شویم ۹

بر سر کوچه و بازار اگر می نوشیم
به از آنست که در پرده پندار شویم ۱۰

فوت افسرده دلی چند ز پس کوچه خریم
از پی مائده عشق به بازار شویم ۱۱

چند چندان بت عیار فریبند ما را
خیز تا رهزن هر جابت عیار شویم ۱۲

گر ز آزاد گرانان بدرائیم از پای
به از آنست که خود بر سر بازار شویم ۱۳

شد شب عمر و ز آفاق سرت صبح دمید
چشم و دل باز کن ای فیض که بیدار شویم ۱۴