غزل ۷۰۸ - نوش من نیش مکن دورم از خویش من

نوش من نیش مکن دورم از خویش من
جگرم ریش مکن دورم از خویش مکن ۱

آرزوی دل من حل همه مشکل من
مقصد حاصل من دورم از خویش مکن ۲

بتو من زنده شدم جان پاینده شدم
شمع پاینده شدم دورم از خویش من ۳

بیتو ای جان کسی بر نیارم نفسی
چون زید بیتو کسی دورم از خویش مکن ۴

ای روان دو جهان آشکارا و نهان
از تو دوری نتوان دورم از خویش مکن ۵

تاج من افسر من سر من سرور من
هادی و رهبر من دورم از خویش مکن ۶

راه من منزل من بحر من ساحل من
آشنای دل من دورم از خویش مکن ۷

یار من یاور من دل من دلبر من
مونس و غمخور من دورم از خویش مکن ۸

گرچه هستند بسی نیست از بهر کسی
جز تو فریاد رسی دورم از خویش مکن ۹

از رخت هستی فیض و ز لبت مستی فیض
وز قدرت پستی فیض دورم از خویش مکن ۱۰