هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که از عشق به معشوقهای دنیوی و پیروی از هوای نفس نهی میکند و به جای آن، عشق به حق و رهایی از بندگی نفس را توصیه مینماید. همچنین هشدار میدهد که پیروی از شیطان و عشق بتان سنگدل، انسان را به دوزخ میکشاند و تنها با آزادی از خود و عشق به حق میتوان به بقای جاودان رسید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر برای درک و تحلیل نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، مضامین آن مانند مبارزه با نفس و عشق الهی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۷۲۸ - منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن
منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن
در آتش سوزان مرو ای دل بپای خویشتن ۱
هرگو دلش از دشت برد مهر بتان سنگدل
در دوزخ نقد اوفتاد دید او جزای خویشتن ۲
با عشق خوبان خو مکن جز جانب حق رو مکن
کین غم چو افروزد دلت بینی سزای خویشتن ۳
غم را بسوزان شاد شو در عشق حق استاد شو
شاگردی شیطان مکن بهر بلای خویشتن ۴
نینی چو شیطان خود رویبینی چو دانه سوی دام
استاد شیطان میشوی در ابتلای خویشتن ۵
رو رسم نو بنیاد کن خود را ز خود آزاد کن
تا وارهی زین بندگی باشی برای خویشتن ۶
چون فیض روحانی شوی زاقندهٔ ثانی شوی
یابی بقای جاودان اندر فنای خویشتن ۷
در آتش سوزان مرو ای دل بپای خویشتن ۱
هرگو دلش از دشت برد مهر بتان سنگدل
در دوزخ نقد اوفتاد دید او جزای خویشتن ۲
با عشق خوبان خو مکن جز جانب حق رو مکن
کین غم چو افروزد دلت بینی سزای خویشتن ۳
غم را بسوزان شاد شو در عشق حق استاد شو
شاگردی شیطان مکن بهر بلای خویشتن ۴
نینی چو شیطان خود رویبینی چو دانه سوی دام
استاد شیطان میشوی در ابتلای خویشتن ۵
رو رسم نو بنیاد کن خود را ز خود آزاد کن
تا وارهی زین بندگی باشی برای خویشتن ۶
چون فیض روحانی شوی زاقندهٔ ثانی شوی
یابی بقای جاودان اندر فنای خویشتن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۲۷ - تا چند بر باطل نهی ایدل مدار خویشتن
گوهر بعدی:غزل ۷۲۹ - بنثر اگر چه توان گوهر سخن گفتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
