هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و مذهبی است که در آن شاعر از تسلیم و فداکاری در راه خدا و عشق الهی سخن می‌گوید. او از تیغ و شمشیر به عنوان نمادهای آزمایش و سختی‌های راه عشق الهی یاد می‌کند و اعلام می‌کند که حاضر است در این راه سر تسلیم فرود آورد و هر چه را که خدا بخواهد، بپذیرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند تیغ و شمشیر ممکن است برای برخی از سنین پایین نامناسب باشد.

غزل ۸۴۶ - گر ترا هست سر کشتن ما بسم الله

گر ترا هست سر کشتن ما بسم الله
خیز از جای و بگو بهر فدا بسم الله ۱

تیغ ابروی تو دارد چو سر کشتن ما
بسملم ساز بدین تیغ بلا بسم الله ۲

گفته بودی که بشمشیر سرت بردارم
هین نشستم بر تو بر سر پا بسم الله ۳

تا بکی وعده کنی حرف وفا هم گوئی
در دلت هست وفا گو بوفا بسم الله ۴

سر تسلیم نهادیم به پیش تو بیار
هرچه خواهد دل تو بر سر ما بسم الله ۵

بکشیم سر بنهیم و بجفا تن بدهیم
ای جفای تو وفا خیز و بیا بسم الله ۶

فیض را بس که بدل هست هوای بسمل
مینگارد همه بر لوح هوا بسم الله ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۴۵ - ساقی باقی ما داد صلا بسم الله
گوهر بعدی:غزل ۸۴۷ - ندارم خان و مانی حسبی الله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.