غزل ۸۵۲ - بنه سر بحکم خدای یگانه

بنه سر بحکم خدای یگانه
شود تا بحکمت جهان دو گانه ۱

بخواه ازخدا غیر عقبی و دنیی
که بحر نوالش ندارد کرانه ۲

نظر بر مدار از مسبب در اسباب
سببهاست حیران او در میانه ۳

فلک گر به پیچد ز فرمان او سر
از آن شقتش میزند تازیانه ۴

بپرداز خود را ز خود تا ببینی
که ما و شما نیست الا بهانه ۵

بصورت بود جور و معنی عدالت
شکایت مکن از جفای زمانه ۶

بدام تن افتاد تا مرغ جانم
دلش خون شد از حسرت آشیانه ۷

چو از موطن اصلیم یاد آید
روانم شود بی‌خودانه روانه ۸

مجو فیض از بی‌نشانه نشانی
که نتوان نشان داد از بی‌نشانه ۹