غزل ۸۶۸ - با تو شدم آشنا وز دو جهان اجنبی

با تو شدم آشنا وز دو جهان اجنبی
چون تو شدی یار من شد دل و جان اجنبی ۱

خواست ز تو دم زند ناطقه‌ام بسته شد
گفت عیان غیور هست بیان اجنبی ۲

یاد تو چون می‌کنم میروم از خویشتن
آمد چون آشنا شد ز میان اجنبی ۳

نام تو پنهان برم سامعه بیگانه است
چون بزبان آورم هست زبان اجنبی ۴

چون بخیال آئیم بی خود گردم که چه
گوید هریک ز ما هست فلان اجنبی ۵

از سر کویت نشان خواستم از محرمی
گفت در آنجا که او است هست نشان اجنبی ۶

در طلبم در بدر آنکه بپرسم خبر
آنکه خبردار نیست بی‌خبران اجنبی ۷

در حرم کبریا کس ننهادست پا
هست زمان دم مزن هست مکان اجنبی ۸

دید مرا جان فشان گشته بداغش نشان
گفت که فیض آشناست مدعیان اجنبی ۹