غزل ۹۱۳ - نکنی گر تووفا حسبی الله کفی

نکنی گر تووفا حسبی الله کفی
ورنهی روبجفا حسبی الله کفی ۱

قدتو نخل بلند بر آن شکروقند
نکنی گر تو عطا حسبی الله کفی ۲

چو برویت نگرم حق بودش در نظرم
نیم از اهل هو احسبی الله کفی ۳

گاه زخمی می زنم گاه مرهم می نهم
تاچه راخواست خداحسبی الله کفی ۴

از تو درد و تو دوا از تو رنج تو شفا
حق چنین ساخت تراحسبی الله کفی ۵

سرنهم بر درتو جان نهم بر سر تو
تا شوم از شهدا حسبی الله کفی ۶

دل من بسته تو جان من خستهٔ تو
نکنی گر تو دوا حسبی الله کفی ۷

مانده از من نفسی میروم سوی کسی
تا رهم از من و ما حسبی الله کفی ۸

از تو کام ار نبرم ره دیگر سپرم
یار فیض است خدا حسبی الله کفی ۹