غزل ۹۲۱ - ای که خواهی دل ما را بجافاها شکنی

ای که خواهی دل ما را بجافاها شکنی
نکنی هی نکنی هی نکنی هی نکنی ۱

طاقت سنگ جفا شیشه دل کی آرد
نزنی هی نزنی هی نزنی هی نزنی ۲

نخل امید تو کز وی چمن دل تازه است
نکنی هی نکنی هی نکنی هی نکنی ۳

ای که گفتی نکنم چارهٔ درد تو بناز
بکنی هی بکنی هی بکنی هی بکنی ۴

عهدها چون دل ما چند شکستی و دگر
شکنی هی شکنی هی شکنی هی شکنی ۵

دوست را از نظر خویش چرا بیجرمی
فکنی هی فکنی هی فکنی هی فکنی ۶

گفتی ای فیض من از عشق بتان دل بکنم
نکنی هی نکنی هی نکنی هی نکنی ۷