هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او از زیبایی معشوق و تأثیرات عشق بر خود می‌گوید و از دیگران می‌خواهد که از حال او نپرسند. شاعر از اشک‌ها، دل‌های پرکنده، و بلای عشق سخن می‌گوید و در نهایت به شمس تبریزی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌تر شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۱۲۰۸ - حال ما بی‌آن مه زیبا مپرس

حالِ ما بی‌آن مَهِ زیبا مَپُرس
آنچه رفت از عشقِ او بر ما مَپُرس ۱

زیر و بالا از رُخَش پُرنور بین
زِ اهْتِزازِ آن قَد و بالا مَپُرس ۲

گوهرِ اَشکَم نِگَر از رَشکِ عشق
وَزْ صَفا و موجِ آن دریا مَپُرس ۳

در میانِ خونِ ما پا درمَنِه
هیچَم از صَفرا و از سودا مَپُرس ۴

خونِ دل می‌بین و با کَسْ دَم مَزَن
وَزْ نِگارِ شَنگِ سَرغوغا مَپُرس ۵

صد هزاران مُرغِ دل پَرکَنده بین
تو زِ کوهِ قاف و از عَنْقا مَپُرس ۶

صد قیامَت در بَلایِ عشقِ اوست
دَرنِگَر امروز و از فردا مَپُرس ۷

ای خیال اَنْدیش دوریْ سَختْ دور
سِرِّ او از طَبْعِ کاراَفْزا مَپُرس ۸

چند پُرسی شَمسِ تبریزی کِه بود؟
چَشمِ جَیحون بین و از دریا مَپُرس ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۸۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۰۷ - نیم شب از عشق تا دانی چه‌‌‌ می‌گوید خروس
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰۹ - ای دل بی‌بهره از بهرام ترس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.