غزل ۱۶ - یارب به آب این مژه اشکبار ما

یارب به آب این مژه اشکبار ما
کان سرو ناز را، بنشان در کنار ما ۱

از ما غبار اگر چه بر انگیخت، درد او
گردی به دامنش مرصاد، از غبار ما ۲

ای دل درین دیار، نشان و نامجوی
جز در دیار ما، مطلب، در دیار ما ۳

آبی به روی کار من، آمد ز دیده باز
و آن نیز اگر چه باز نیاید، به کار ما ۴

آب روان ما، ز گل ما، مکدر است
صافی شود چو پاک شود رهگذار ما ۵

یا اختیار ماست ز گیتی، ولی چه سود
در دست ما چو نیست، کنون اختیار ما ۶

غمهای عالم ار همه، بر ما شوند جمع
ما را چه غم چو یار بود، غمگسار ما ۷

بهر غم تو داد به سلمان، که گوش دار
چندین هزار دانه در، یادگار ما ۸

تا بر سوار مردمک دیده می‌نهد
مردم سواد این سخن آبدار ما ۹