هوش مصنوعی: شاعر در این متن از ویژگی‌های نامطلوب یار ناخوشایند مانند بداخلاقی، غم‌خواری و ترش‌رویی انتقاد می‌کند و بیان می‌کند که یار خوب باید مانند آیینه صاف و روشن باشد. او همچنین اشاره می‌کند که عاشقان خودخواه دارای ویژگی‌های منفی مانند سخت‌دلی و تنبلی هستند. شاعر با استفاده از تشبیهات و استعارات، ترش‌رویی و بداخلاقی را به سرکه بسیار ترش تشبیه می‌کند و در پایان از ادامه شرح این ویژگی‌ها خودداری می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق و استعارات ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مطرح شده مانند عشق و ویژگی‌های اخلاقی نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۱۲۱۹ - یار نخواهم که بود بدخو و غم خوار و ترش

یار نخواهم که بُوَد بَدخو و غَم خوار و تُرُش
چون لَحَد و گورِ مُغان تنگ و دلْ اَفْشار و تُرُش ۱

یارْ چو آیینه بُوَد دوستْ چو لوزینه بُوَد
ساعتِ یاری نَبُوَد خایِف و فَرّار و تُرُش ۲

هر کِه بُوَد عاشقِ خود پنج نشان دارد بَد
سَخت دل و سُست قَدَم کاهِل و بی‌کار و تُرُش ۳

وَرْ چَشمَش بیش بُوَد هم تُرُشی بیش کُند
دان مَثَلِ بیشیِ او سِرکه بسیار تُرُش ۴

بَس کُن شَرحِ تُرُشان این قَدَری بَهرِ نشان
کِی طَلَبد در دل و جان طَبْعِ شِکَربار تُرُش؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۱۸ - ای شب خوش رو که تویی مهتر و سالار حبش
گوهر بعدی:غزل ۱۲۲۰ - دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.