هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و هجران معشوق سخن می‌گوید. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، مانند ساقی سرمست، ماه تابان، و شکر، احساسات خود را بیان می‌کند. او از درد دوری و اشتیاق به وصال می‌نالد و زیبایی معشوق را با عناصر طبیعت مانند آفتاب و گل مقایسه می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند عقل و راستی در میان توصیفات شاعرانه وجود دارد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.

غزل ۲۵ - غمزه سرمست ساقی، بی‌شراب

غمزه سرمست ساقی، بی‌شراب
کرد هشیاران مجلس را خراب ۱

دوستان را خواب می‌آید ولی
خوش نمی‌آید مرا بی‌دوست، خواب ۲

تنگ شد بی پسته‌ات، بر ما جهان
تلخ شد بی‌شکرت، بر ما شراب ۳

روی خوبت، ماه تابان من است
ماه رویا! روی خوب از من متاب ۴

گر خطایی کرده‌ام، خونم بریز
بی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب؟ ۵

گل ز بلبل، روی می‌پوشد هنوز
ای صبا! برخیز و بردار این حجاب ۶

در جمال عالم آرایت، سخن
نیست کان روشن‌تر است از آفتاب ۷

عقل بر می‌تابد از زلفت، عنان
عقل را با تاب زلفت، نیست تاب ۸

چشمم از لعلت، حکایت می‌کند
می‌چکاند راستی، در خوشاب ۹

آب، بگذشت از سر سلمان و او
همچنان وصل تو می‌جوید در آب ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴ - جمال خود منما، جز به دیده پر آب
گوهر بعدی:غزل ۲۶ - ای گل رخسار تو! برده ز روی گل، آب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.