غزل ۷۸ - هست آرام دل، آن را که دلارامی هست

هست آرام دل، آن را که دلارامی هست
خرم آن دل، که در او، صبری و آرامی هست ۱

بر بنا گوشش اگر دانه در بینی باز
مشو آشفته، که از غالیه هم دامی هست ۲

تو یقین دان، که به جز در دهن تنگ تو نیست
هیچ اگر یک سر مو در دو جهان کامی هست ۳

ساقی امشب، سر آن جام لبالب دارم
کاخر اندوه مرا، نیز سرانجامی هست ۴

عود اگر دود کند، بر سر آن، دامن پوش
تا ندانند، که در مجلس ما خامی هست ۵

حالم، از باد سحر پرس، که در صحبت او
جان تیمار مرا، پیش تو پیغامی هست ۶

شام هجران تو را، خود سحری نیست پدید
صبح امید مرا، همنفس شامی هست ۷

به فدای تن و اندام چو گلبرگ تو باد
هر کجا، در همه آفاق گل اندامی هست ۸

صبر و آرام ز سلمان چه طمع می‌داری
تو برآنی که مرا صبری و آرامی هست ۹