غزل ۱۵۹ - مجموع درونی که پریشان تو باشد

مجموع درونی که پریشان تو باشد
آزاد اسیری که به زندان تو باشد ۱

دانی سر و سامان ز که باید طلبیدن؟
زان شیفته کو بی سر و سامان تو باشد ۲

من همدم بادم گه و بیگاه که با باد
باشد که نسیمی ز گلستان تو باشد ۳

ای کان ملاحت، همگی زان توام من
تو زان کسی باش که اوزان تو باشد ۴

آن روز که چون نرگسم از خاک برآرند
چشمم نگران گل خندان تو باشد ۵

خواهم سر خود گوی صفت باخت ولیکن
شرط است درین سرکه به چوگان تو باشد ۶

هر کس که کمان خانه ابروی تو را دید
شاید به همه کیش که قربان تو باشد ۷

دامن مکش از دست من امروز و بیندیش
زان روز که دست من و دامان تو باشد ۸

خلقی همه حیران جمال تو و سلمان
حیران جمالی که نه حیران تو باشد ۹