غزل ۱۶۱ - خوش دولتی است عشقت تا در سر که باشد

خوش دولتی است عشقت تا در سر که باشد
پیدا بود کزین می در ساغر که باشد ۱

هر عاشقی ندارد بر چهره داغ دردت
آن سکه مبارک تا بر زر که باشد ۲

هر چشم و سر نباشد در خورد خاک پایت
تا سرمه که گردد، تا افسر که باشد؟ ۳

هر دل که دید چشمت، آورد در کمندش
ترکی چنین دلاور،در لشکر که باشد؟ ۴

گفتی که گر بیفتی من یاور تو باشم
خوش وعده‌ای است لیکن این باور که باشد؟ ۵

ای آفتاب خوبی در سایه دو زلفت
آن سایه همایون تا بر سر که باشد؟ ۶

تا دلبر منی تو، دل نیست در بر من
در عهد چون تو دلبر، خود دل بر که باشد؟ ۷

حالی غریب دارم، شرح و حکایت آن
در نامه که گنجد؟ در دفتر که باشد؟ ۸

گفتی که بر در من، منشین ز جوع سلمان
چون با در تو گردند، او با در که باشد؟ ۹