هوش مصنوعی:
این متن از مولانا جلالالدین رومی است که در آن به اهمیت دعا و عشق الهی اشاره میشود. شاعر از یار خوشکیش خود میخواهد که به دعای درویش توجه کند، زیرا دعای صادقانه مستجاب میشود. همچنین، او به عشق الهی و قربانی کردن در راه آن تأکید میکند و از شمس تبریز به عنوان نماد عشق یاد میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۲۳۷ - شنو پندی ز من ای یار خوش کیش
شِنو پَندی زِ من ای یارِ خوش کیش
به خونِ دل بَرآیَد کارِ دَرویش ۱
یَقین میدان مُجیب و مُسْتَجاب است
دُعای سوختهی درویشِ دل ریش ۲
چو آن سُلطانِ بیچون را بِدیدی
غَنی گشتی رَهیدی از کَم و بیش ۳
چو اسماعیلْ قُربان شو دَرین عشق
وَلی را بَنده شو گَر نیستی میش ۴
چو پُختی در هَوایِ شَمسِ تبریز
ازین خامانِ بیهوده مَیَندیش ۵
به خونِ دل بَرآیَد کارِ دَرویش ۱
یَقین میدان مُجیب و مُسْتَجاب است
دُعای سوختهی درویشِ دل ریش ۲
چو آن سُلطانِ بیچون را بِدیدی
غَنی گشتی رَهیدی از کَم و بیش ۳
چو اسماعیلْ قُربان شو دَرین عشق
وَلی را بَنده شو گَر نیستی میش ۴
چو پُختی در هَوایِ شَمسِ تبریز
ازین خامانِ بیهوده مَیَندیش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۳۶ - برفتم دی به پیشش سخت پرجوش
گوهر بعدی:غزل ۱۲۳۸ - امروز خوش است دل که تو دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
