هوش مصنوعی: این متن یک گفت‌وگوی شاعرانه است که در آن شخصی با تقدیر و سرنوشت خود به بحث می‌پردازد. هر بار که شخص از اتفاقات ناخوشایند زندگی شکایت می‌کند، پاسخ می‌شنود که این‌ها همه تقدیر بوده و خارج از کنترل اوست. موضوعاتی مانند شکایت از عمر کوتاه، بدبیاری، و ناملایمات زندگی مطرح می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند تقدیر و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

غزل ۲۰۵ - گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود

گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود
گفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بود ۱

گفتم که بسی خط خطا بر تو کشیدند
گفتا همه آن بود که بر لوح جبین بود ۲

گفتم که چرا مهر تو را ماه بگردید؟
گفتا که فلک بر من بد مهر به کین بود ۳

گفتم که قرین بدت افکند بدین روز
گفتا که مرا بخت بد خویش قرین بود ۴

گفتم که بسی جام تعب خوردی ازین پیش
گفتا که شفا در قدح باز پسین بود ۵

گفتم که تو ای عمر مرا زود برفتی
گفتا که فلانی چه کنم عمر همین بود؟ ۶

گفتم که نه وقت سفرت بود چو رفتی
گفتا که مگر مصلحت وقت درین بود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۸۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۴ - دوشم آن گلچهره در آغوش بود
گوهر بعدی:غزل ۲۰۶ - ماهی ار ماه فلک را از کمان ابرو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.