هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعی مانند آب، آتش، خاک و باد برای بیان احساسات و حالات درونی استفاده میکند. شاعر با ترکیب این عناصر، تصویری پرتنش و پراحساس از رابطهی خود با جهان اطراف ترسیم میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه، درک آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
غزل ۳۰۲ - ای آب آتش رنگ تو، بر باد داده خاک من
ای آب آتش رنگ تو، بر باد داده خاک من
در آب و آتش هر دم از خاک درت باد ختن ۱
آب است و آتش جام می خاک است تن با دست جان
بنشان به آب آتشین، این گرد و خاک و باد من ۲
گردم زند باد از گلت کابست و آتش خاک او
باد آتش و خاک افکند، در آْب نسرین و سمن ۳
در آب و آتش هر دم از خاک درت باد ختن ۱
آب است و آتش جام می خاک است تن با دست جان
بنشان به آب آتشین، این گرد و خاک و باد من ۲
گردم زند باد از گلت کابست و آتش خاک او
باد آتش و خاک افکند، در آْب نسرین و سمن ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۱ - دل من زنده میگردد به بوی وصل دلداران
گوهر بعدی:غزل ۳۰۳ - سرو من سنبل تر بر زده بر گل پرچین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
