غزل ۳۲۵ - خوش آمدی، ز کجا می‌روی؟ بیا بنشین

خوش آمدی، ز کجا می‌روی؟ بیا بنشین
بیا که می‌کنمت بر دو دیده جا بنشین ۱

همین که روی تو دیدیم، باز شد دردل
چه حاجت است در دل زدن، بیا بنشین ۲

مرا تو مردم چشمی، مرو مرو ز سرم
مرا تو عمر عزیزی، بیا بیا بنشین ۳

اگر به قصد هلاک آمدی هلا بر خیز
ورت ارادت صلح است، مرحبا بنشین ۴

سواد دیده من لایق نشست تو نیست
اگر تو مردمیی می‌کنی، هلا بنشین ۵

فراغتی است شب وصل را ز نور چراغ
به شمع گو سر خود گیر یا ز پا بنشین ۶

میان چشم و دلم خون فتاده‌است دمی
میانشان سبب دفع ماجرا بنشین ۷

ز آب دیده ما هر طرف روان جویی است
دمی ز بهر تفرج به پیش ما بنشین ۸

صبا رسول دلم بود و سست می‌جنبید
شمال گفت: تو رنجوری ای صبا بنشین! ۹

چو گرد داد به بادت هوای دل سلمان
برو مگرد دگر گرد این هوا بنشین ۱۰