هوش مصنوعی: این متن یک شعر ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به توصیف فضایل و کرم شخصی بزرگوار می‌پردازد. او از جود و مروت، فضل و کرم، ثبات و احسان این فرد سخن می‌گوید و او را با عناصری مانند فلک، زمین، ابر، دجله، نیل و فرات مقایسه می‌کند. شاعر همچنین به امید و پیروزی بر دشمنان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن یک شعر کلاسیک فارسی است که ممکن است برای درک کامل معانی و مفاهیم آن، نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری داشته باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.

قطعه ۱۲ - جهان جود و مروت سپهر فضل و کرم

جهان جود و مروت سپهر فضل و کرم
که خاک پای تو را چاکرست آب حیات ۱

ز حزم و عزم تو آن لاف می‌زنیم دایم
که چون فلک به مسیری و چون زمین به ثبات ۲

به هر زمین که گذشتی ز ابر احسانت
برآمدست سخا و کرم به جای نبات ۳

بزرگوارا از طلعت همایونت
بر ارغنون نشاطم بلند گشت اصوات ۴

ز قول طایف بغداد و مصر می‌خواهم
از آنکه دست تو چون دجله است و نیل و فرات ۵

چو می‌زند دل من لاف یکتایی
سزد گرم به تو باشد توقع سوغات ۶

فرس همی ران در عرصه امید به کام
که گشت در عری عرصه دشمنت شهمات ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:قطعه ۱۱ - شنودم که می‌گفت بشوده به شیخ
گوهر بعدی:قطعه ۱۳ - ای خداوندی که پر شد گنبد فیروزه رنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.