قطعه ۲۲ - ای جهانگیری که وقت رفتن و باز آمدن

ای جهانگیری که وقت رفتن و باز آمدن
موکب نصرت عنایت در عنان پیوسته است ۱

کرده سهم عدل تو صد پی کمان را گوشه گیر
ساخته شمشیر را کلک تو دایم دسته است ۲

دین پناها مدتی شد کز سواد حضرتت
مردم چشمم چو اشک من کناری جسته است ۳

جز خیالت کس نمی‌آید به پرسش بر سرم
خواب دست از من به آب دیده من شسته است ۴

هم سقی الله اشک من کز عین مردم زادگی
در چنین غرقاب دست از دامنم نگسسته است ۵

تا به گوش من خروش کوس عزمت می‌رسد
هوشم از تن رفته و مسکین دل از جا جسته است ۶

جان من بر بسته است اینک به همراهیت بار
دل به کلی از تعلقهای تن وارسته است ۷

دیده سرگردان و حیران مانده است از خستگی
گرچه با این خستگی او نیز هم بربسته است ۸

دیرتر گر می‌رسد چشمم به گرد موکبت
خسروا معذور می‌فرما که چشمم خسته است ۹