هوش مصنوعی: این متن بیانگر عشق و فداکاری بی‌حد و مرز است. شاعر اعلام می‌کند که حاضر است هر چیزی را برای معشوق فدا کند، حتی جان خود را. او همچنین به قدرت عشق و خدمت به معشوق اشاره می‌کند و خود را در این راه مانند آهن در برابر آهن‌ربای عشق می‌داند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده می‌شود.

غزل ۱۲۶۲ - گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش

گَر جانْ به جُز تو خواهد از خویش بَرکَنیمَش
وَرْ چَرخْ سَرکَش آید بر هَمدِگَر زَنیمَش ۱

گَر رَختِ خویش خواهد ما رَختِ او دَهیمَش
وَرْ قَلعه‌ها دَرآیَد ویرانه‌ها کُنیمَش ۲

گَر این جهان چو جان است ما جانِ جانِ جانیم
وَرْ این فَلَک سَر آمَد ما چَشمِ روشَنیمَش ۳

بیخِ درختْ خاک است وین چَرخْ شاخ و بَرگَش
عالَم درختِ زیتون ما هَمچو روغَنیمَش ۴

چون عشقِ شَمسِ تبریز آهن رُبایْ باشد
ما بر طَریقِ خِدمَت مانندِ آهَنیمَش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۶۱ - روی تو جان جان است از جان نهان مدارش
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۳ - سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.