قطعه ۹۸ - پادشاها عالم از انصاف تو معمور شد

پادشاها عالم از انصاف تو معمور شد
همچنین معموره‌اش را تا ابد معمور دار ۱

شرق و غرب ملک را بر التفات توست چشم
گه نظر با رای هندو گاه با فغفور دار ۲

چون میسر شد به زخم تیغ ملک ایرجت
بعد ازین عزم دیار سلم و ملک تور دار ۳

شام را از پرتو شمشیر نور صبح ده
نیم روز از گرد لشکر چون شب دیجور دار ۴

روز و شب کایشان دولالایند بر درگاه تو
در سرای خویششان چون عنبر و کافور دار ۵

پرده را بر غنچه چون یارد دریدن باد صبح
گر تو فرمایی که گل را بعد ازین مستور دار ۶

دین پناها ز آستان حضرتت گر غایبم
زحمت نفس است مانع از بنده را معذور دار ۷

پیری و رنجوری و دوری ز درگاهت مرا
جان به لب نزدیک خواهد کرد یا رب دور دار ۸

بسته‌ام امیدها بر همت شاهانه‌ات
همت شاهانه بر این بنده رنجور دار ۹

در پناه رایتت خلق جهان آسوده‌اند
رایت او را الهی جاودان منصور دار ۱۰