رباعی ۶۷ - ... م که همیشه آب خود می‌ریزد

... م که همیشه آب خود می‌ریزد
افتاده ز پا، وز آن نمی‌پرهیزد ۱

بر پای کنش به دست خویش از سر لطف
ای یار، که از دست تو برمی‌خیزد ۲