رباعی ۱ - آمد سحری ندا ز میخانه ما رباعی ۲ - ای آنکه تو طالب خدایی به خود آ رباعی ۳ - با باد، دلم گفت که بادا بادا رباعی ۴ - جز نقش تو در نظر نیامد مارا رباعی ۵ - از عهد و وفا هیچ خبر نیست تو را رباعی ۶ - با طبع لطیف از در لطف در آ رباعی ۷ - گفتم که مگر به اتفاق اصحاب رباعی ۸ - درد آمد و گرد من ز هر سو بنشست رباعی ۹ - اشکم ز رخ تو لاله رنگ آمده است رباعی ۱۰ - من با کمر تو در میان کردم دست رباعی ۱۱ - دیدیم که این دایره بی سر و بن رباعی ۱۲ - تا با شدم این جان گرامی در تن، رباعی ۱۳ - بیماری شمع بین و آن مردن او رباعی ۱۴ - یاقوت لبا، لعل بدخشانی کو؟ رباعی ۱۵ - این ابر نگر خیمه بر افلاک زده رباعی ۱۶ - ای سایه سنبلت سمن پرورده، رباعی ۱۷ - در رشته دندان تو ای غیرت مه رباعی ۱۸ - دیدم صنمی خراب و مست افتاده رباعی ۱۹ - ای سکه‌ای از خاک درت بر هر وجه رباعی ۲۰ - چون حال دل من ز غمت گشت تباه رباعی ۲۱ - با منعم خود برون منه پای ز راه رباعی ۲۲ - ای بس که شکست و باز بستم توبه رباعی ۲۳ - ای دوست کجائی و کجائی که نئی؟ رباعی ۲۴ - چون چشم سیه بناز می‌گردانی رباعی ۲۵ - در معده خالی ندهد مل ذوقی رباعی ۲۶ - سوسن ز صبا یافت خط آزادی رباعی ۲۷ - تا اسب مراد شه صفت می‌تازی رباعی ۲۸ - دی دیده به دل گفت که چرا پر خونی؟ رباعی ۲۹ - ای دیده پی بلای دل می‌پوئی رباعی ۳۰ - می‌گفت عماد کاشی از نادانی رباعی ۳۱ - زنجیر سر زلف چو می‌جنبانی رباعی ۳۲ - گر زانکه بدین شاهدی و شیرینی رباعی ۳۳ - ای دیده اگر هزار سیل انگیزی رباعی ۳۴ - ای ابر بهار خانه پرورده تست رباعی ۳۵ - قسم تو اگر مراد گر حرمان است، رباعی ۳۶ - در طیره‌ام از باد که آمد سویت رباعی ۳۷ - با مهر رخ تو بیش از ایت تابم نیست رباعی ۳۸ - آتش ز دهان شمع دیشب می‌جست رباعی ۳۹ - ما هم که رخش روشنی خور بگرفت رباعی ۴۰ - تا ناله بلبلم به گوش آمده است رباعی ۴۱ - با لعل لبت شراب را مستی نیست رباعی ۴۲ - در معرض رویت قمر آمد بشکست رباعی ۴۳ - با آنکه دو چشم شوخ او عربده جوست رباعی ۴۴ - آن یار که بی نظیر و بی مانند است رباعی ۴۵ - آورد بهم تیر و کمان را در دست رباعی ۴۶ - دیشب سر زلف یار بگرفتم مست رباعی ۴۷ - قسمم همه درد است و دوا چیزی نیست رباعی ۴۸ - مقصود ز احسان درم و دینار است رباعی ۴۹ - این اشک گریز پا که خونی من است رباعی ۵۰ - گل بین که ز عندلیب بگریخته است رباعی ۵۱ - شاها ز تو چشم سلطنت را نور است رباعی ۵۲ - چون در سر زلف تو صبا می‌پیچد رباعی ۵۳ - خالت که بر آن عارض مهوش زده‌اند رباعی ۵۴ - سیمین ز نخت که جان از آن بنماید رباعی ۵۵ - گل افسری از لعل و گهر می‌سازد رباعی ۵۶ - این عمر نگر چه محنت افزای آمد رباعی ۵۷ - در وصف لبت نطق زبان بسته بود رباعی ۵۸ - آن را که می و مطرب دلکش باشد رباعی ۵۹ - گل زر به کف و شراب در سر دارد رباعی ۶۰ - چون قسم تو آنچه عدل قسمت فرمود، رباعی ۶۱ - دی سرو به باغ سرفرازی می‌کرد رباعی ۶۲ - زلف سیهت که بر مهت می‌پوید رباعی ۶۳ - هر لحظه ز من ناله نو می‌خیزد رباعی ۶۴ - جان در طلب رطل گران می‌گردد رباعی ۶۵ - زلف تو همه روز مشوش باشد رباعی ۶۶ - ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد رباعی ۶۷ - ... م که همیشه آب خود می‌ریزد رباعی ۶۸ - سلمان، زر و اسب و کار و بارت بردند رباعی ۶۹ - ای خواجه دوای درد ما کی باشد؟ رباعی ۷۰ - از شمع جمال تو دلم تاب کشد رباعی ۷۱ - روزی که سمن بر لب جو بر روید رباعی ۷۲ - سوز تو جگر کباب می‌گرداند رباعی ۷۳ - دستت چو به کارد کلک را بتراشید رباعی ۷۴ - دیشب که نگار دلستان می‌رقصید رباعی ۷۵ - بر زلف تو چون باد وزیدن گیرد رباعی ۷۶ - دل با رخ تو سر تعشق دارد رباعی ۷۷ - یک زخم غمت هزار مرهم ارزد رباعی ۷۸ - خواهم که مرا مدام آماده بود رباعی ۷۹ - ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد رباعی ۸۰ - آن یار که مشک بر قمر می‌ساید رباعی ۸۱ - اسبی که مرا خواجه بر آن اسب نشاند رباعی ۸۲ - ای خواجه فلان الدین که ریشت ... باد رباعی ۸۳ - ابر است گهر بار و هوا عنبر بیز رباعی ۸۴ - از جام توام بهره خمار آمد و بس رباعی ۸۵ - رویت که ازو گرفت نیرو آتش رباعی ۸۶ - دل خواستم از زلف سمن پوش تو دوش رباعی ۸۷ - گل بین که دریدند همه پیرهنش رباعی ۸۸ - دذر راه بسر همی پوید شمع رباعی ۸۹ - ای داده غمت بباد جانم چو شمع رباعی ۹۰ - از باغ جمالت ار آگه بودی گل رباعی ۹۱ - امسال مکرر است وقت گل و مل رباعی ۹۲ - ای کارگزاران درت شمس و زحل، رباعی ۹۳ - توفیق نمی‌شود به زاری حاصل رباعی ۹۴ - در باغ بهشت اگر نباشی خوشدل رباعی ۹۵ - بیمارم و کس نمی‌کند درمانم رباعی ۹۶ - شعر تو که هست قوت جان مردم رباعی ۹۷ - در وصل نماند بیش ازین تدبیرم رباعی ۹۸ - سرمایه دین و دل به غارت دادم رباعی ۹۹ - دوش آن بت شوخ دلربا گفت به چشم: رباعی ۱۰۰ - نی دولت آنکه یار غارت بینم رباعی ۱۰۱ - تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟ رباعی ۱۰۲ - من باغ ارم بر سر کویت دیدم رباعی ۱۰۳ - از دوست مرا چون نگریزد چه کنم؟ رباعی ۱۰۴ - در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم رباعی ۱۰۵ - درویش، ز تن جامه صروت بر کن رباعی ۱۰۶ - دارم عجب از غنچه دل تنگ که چون رباعی ۱۰۷ - خواهم شبکی چنانکه تو دانی و من رباعی ۱۰۸ - زیر و زبر چشم ترا بس موزون رباعی ۱۰۹ - مهمان شماعیم نظر با ما کن رباعی ۱۱۰ - شاها به خطای اسب اگر شاه ز زین رباعی ۱۱۱ - تا کی پی هر نگار مهوش، سلمان، رباعی ۱۱۲ - عمری ز پی کام دل و راحت تن رباعی ۱۱۳ - عالم همه سرنگون توانم دیدن