هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از شراب و شادی، دوستی و رازداری، امید و زندگی، و عشق و معرفت سخن می‌گوید. او از تجربیات خود در شعر و فلسفه و عاشقی یاد می‌کند و به ارزش‌های انسانی و هنری اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و تنک‌نوشی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

بیار باده که گردون بکام ما گردید

بیار باده که گردون بکام ما گردید
مثال غنچه نواها ز شاخسار دمید ۱

خورم بیاد تنک نوشی امام حرم
که جز به صحبت یاران رازدان نچشید ۲

فزون قبیلهٔ آن پخته کار باد که گفت
چراغ راه حیات است جلوهٔ امید ۳

نوا ز حوصلهٔ دوستان بلند تر است
غزل سرا شدم آنجا که هیچکس نشنید ۴

عیار معرفت مشتری است جنس سخن
خوشم از آنکه متاع مرا کسی نخرید ۵

ز شعر دلکش اقبال میتوان در یافت
که درس فلسفه میداد و عاشقی ورزید ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت
گوهر بعدی:تیر و سنان و خنجر و شمشیرم آرزوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.