هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، احساسات عمیق و شورانگیز شاعر را دربارهٔ عشق، هستی و بیقراری روح انسان بیان میکند. شاعر از دیدگاه عارفانه به جهان نگاه میکند و از بیقراری روح، ناپایداری عمر و وسعت عشق خود سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند شراب، عشق و جنون عارفانه اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند شراب و جنون نیاز به درک ادبی و شناخت فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را
انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را
بیرون ز سپهر انداخت این ذوق نظر ما را ۱
هر چند زمین سائیم برتر ز ثریانیم
دانی که نمی زیبد عمری چو شرر ما را ۲
شام و سحر عالم از گردش ما خیزد
دانی که نمی سازد این شام و سحر ما را ۳
این شیشهٔ گردون را از باده تهی کردیم
کم کاسه مشو ساقی مینای دگر ما را ۴
شایان جنون ما پهنای دو گیتی نیست
این راهگذر ما را آن راهگذر ما را ۵
بیرون ز سپهر انداخت این ذوق نظر ما را ۱
هر چند زمین سائیم برتر ز ثریانیم
دانی که نمی زیبد عمری چو شرر ما را ۲
شام و سحر عالم از گردش ما خیزد
دانی که نمی سازد این شام و سحر ما را ۳
این شیشهٔ گردون را از باده تهی کردیم
کم کاسه مشو ساقی مینای دگر ما را ۴
شایان جنون ما پهنای دو گیتی نیست
این راهگذر ما را آن راهگذر ما را ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی
گوهر بعدی:خاور که آسمان بکمند خیال اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.