فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است

فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
نگاه او بتماشای این کف خاک است ۱

گمان مبر که بیک شیوه عشق می بازند
قبا بدوش گل و لاله بی جنون چاک است ۲

حدیث شوق ادا میتوان بخلوت دوست
به ناله ئی که ز آلایش نفس پاک است ۳

توان گرفت ز چشم ستاره مردم را
خرد بدست تو شاهین تند و چالاک است ۴

گشای چهره که آنکس که لن ترانی گفت
هنوز منتظر جلوهٔ کف خاک است ۵

درین چمن که سرود است و این نوا ز کجاست
که غنچه سر بگریبان و گل عرقناک است ۶