گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد

گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد
سخن دراز کند لذت نظر ندهد ۱

شنیده ام سخن شاعر و فقیه و حکیم
اگرچه نخل بلند است برگ و بر ندهد ۲

تجلئی که برو پیر دیر می نازد
هزار شب دهد و تاب یک سحر ندهد ۳

هم از خدا گله دارم که بر زبان نرسد
متاع دل برد و یوسفی به بر ندهد ۴

نه در حرم نه به بتخانه یابم آن ساقی
که شعله شعله ببخشد شرر شرر ندهد ۵