هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس بی‌نیازی نگاهش و سوزش درونش می‌گوید و از بی‌اخلاصی و بی‌سوزی عصر حاضر شکایت دارد و در پی فهم راز این وضعیت است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد.

نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است

نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است
دل از سوز درونم در گداز است ۱

من و این عصر بی اخلاص و بی سوز
بگو با من که آخر این چه راز است؟ ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:هنوز این خاک دارای شرر هست
گوهر بعدی:مرا در عصر بی سوز آفریدند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.