هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، شاعر سبک هندی، بیانگر حالات روحی و عرفانی شاعر است. او از تضادهای وجودی، فقر، حرص، عشق و حسرت سخن میگوید و با زبانی پیچیده و پر از استعاره، احساسات درونی خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان دشوار سبک هندی، فهم آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد.
غزل ۱۱۴ - زبن وجودیکز عدم شرمنده میگیرد مرا
زبن وجودیکز عدم شرمنده میگیرد مرا
گریهام گر درنگیرد، خنده میگیرد مرا ۱
شعلهٔ حرصم دماغ جاهگر سوزد خوشست
فقر نادانسته زیر ژنده میگیرد مرا ۲
خاتم ملک سلیمانم ولی تمییز خلق
کم بهاتر از نگینکنده میگیرد مرا ۳
در جهان انفعال از ملک ناز افتادهام
دامن پاکی و دست گنده میگیرد مرا ۴
میرسد ناز غبارم بر دماغ بویگل
گر همه عشقت به باد ارزنده میگیرد مرا ۵
رنگم از بیدست و پایی خاک شد اما هنوز
حسرتگرد سرتگردنده میگیرد مرا ۶
عمروحشی عاقبت دامنفس خواهدگسیخت
تاکجا این ریسمان کنده میگیرد مرا ۷
مستی حالم خورد هرجا فریب جام هوش
چون عسس اوهام پیش آینده میگیرد مرا ۸
ناتوان صیدم، ترحم غافل از حالم مباد
هرکه میگیرد به خاک افکنده میگیرد مرا ۹
عشق را بیدل دماغ التفات یادکیست
خواجگی مفت طربگر بنده میگیرد مرا ۱۰
گریهام گر درنگیرد، خنده میگیرد مرا ۱
شعلهٔ حرصم دماغ جاهگر سوزد خوشست
فقر نادانسته زیر ژنده میگیرد مرا ۲
خاتم ملک سلیمانم ولی تمییز خلق
کم بهاتر از نگینکنده میگیرد مرا ۳
در جهان انفعال از ملک ناز افتادهام
دامن پاکی و دست گنده میگیرد مرا ۴
میرسد ناز غبارم بر دماغ بویگل
گر همه عشقت به باد ارزنده میگیرد مرا ۵
رنگم از بیدست و پایی خاک شد اما هنوز
حسرتگرد سرتگردنده میگیرد مرا ۶
عمروحشی عاقبت دامنفس خواهدگسیخت
تاکجا این ریسمان کنده میگیرد مرا ۷
مستی حالم خورد هرجا فریب جام هوش
چون عسس اوهام پیش آینده میگیرد مرا ۸
ناتوان صیدم، ترحم غافل از حالم مباد
هرکه میگیرد به خاک افکنده میگیرد مرا ۹
عشق را بیدل دماغ التفات یادکیست
خواجگی مفت طربگر بنده میگیرد مرا ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۳ - کیستکز راه تو چون خاشاک بردارد مرا
گوهر بعدی:غزل ۱۱۵ - عبرتیکوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
