هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که از توبه کردن از عشق و جرم‌های عاشقانه خودداری می‌کند و از کسانی که توبه می‌کنند بیزار است. او خود را مانند مجنون، عاشق لیلی می‌داند و عشق خود را بی‌سر و پا توصیف می‌کند. شاعر احساسات متناقضی مانند زار بودن و بیمار بودن را تجربه می‌کند و خود را هم قفص تنگ و هم جعفر طیار می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۱۴۵۶ - توبه نکنم هرگز، زین جرم که من دارم

توبه نکُنم هرگز، زین جُرم که من دارم
زان کَس که کُند توبه زین واقعه، بیزارم ۱

مَجنونْ زِ غَمِ لیلی، چون توبه نکرد ای جان
صد لیلی و صد مَجنون، دَرج است در اسرارم ۲

بس‌ بی‌سَر و پا عشقی، که عاشق و معشوقم
هم زارم و بیمارم، هم صِحَّتِ بیمارم ۳

اندیشهٔ پَرَّنده، زین سوخته پَرگشته
کَهْ من قَفَصِ تَنگَم کَهْ جعفرِ طَیّارم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۵۵ - ای خواجه سلام علیک، من عزم سفر دارم
گوهر بعدی:غزل ۱۴۵۷ - من خفته وشم اما، بس آگه و بیدارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.