هوش مصنوعی: این شعر بهار را با تصاویر زیبا و استعاری توصیف می‌کند و از عشق، جوشش طبیعت، و احساسات عمیق انسانی سخن می‌گوید. شاعر از عناصری مانند موج، گلستان، تیغ، و آینه برای بیان مفاهیم عاطفی و فلسفی استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و واژگان به کار رفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.

غزل ۳۱۵ - ای موجزن بهار خیالت ز سینه‌ها

ای موجزن بهار خیالت ز سینه‌ها
جوش پری نشسته برون ز ابگینه‌ها ۱

جور ته‌ر پنبه‌کارگلستان داغ دل
تیغت زبان ده دهن زخم سینه‌ها ۲

سودایی تو با گهر تاج خسروان
جوید ز جوش آبلهٔ پا قرینه‌ها ۳

ازفضل ورحمت تولب رشک می‌ گزد
بر ناخن شکسته‌کلید خزینه‌ها ۴

در خرقهٔ نیازگدایان درگهت
نازد به شوخی پر طاووس پینه‌ها ۵

نازکدلان باغ تو چون شبنم سحر
برروی برگ‌گل شکنند آبگینه‌ها ۶

در قلزم خیال تو نتوان‌کنار جست
خلقی در آب آینه دارد سفینه‌ها ۷

دل را محبت تو همان خاکسار داشت
ویرانه را غنا نرسد از دفینه‌ها ۸

چوبیدل آنکه مهررخت دلنشین اوست
نقش نگین نمی‌شودش حرف‌کینه‌ها ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۱۴ - چیده است لاف خلق به چیدن ترانه‌ها
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶ - ای آرزوی مهرتو سیلاب‌کینه‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.